Τελικά οι αριθμοί επαληθεύτηκαν, ο ΑΡΗΣ μας δεν μπόρεσε να ξεκολλήσει από τις κακές του συνήθειες και ο αποκλεισμός όσο τρομακτικό και απογοητευτικό και αν ακούγεται ήρθε σαν μια φυσιολογική εξέλιξη. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σύμφωνα με τα όσα έδειξε ο Αλκαράθ στο πρώτο παιχνίδι λίγες ημέρες αφού πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα οι "κατευθύνσεις" που είχε πάρει ήταν να μην δώσει ιδιαίτερη σημασία σε εκείνο το παιχνίδι αλλά σε αυτό κόντρα στην Ξάνθη. Να όμως που τελικά η πρόκριση χάθηκε από το βαρύ 3-1 και όχι από το σημερινό. Μια νίκη που ήρθε μετά από περίπου ενάμιση μήνα αλλά δεν νομίζω να υπήρχε κανείς που να την πανηγύρισε εκτός από τους αντιπάλους μας.
Τελικά ο Αλκαράθ για ακόμη μια φορά βρήκε τον τρόπο να δημιουργήσει ερωτηματικά γύρω από τις επιλογές του. Ενώ όλη την εβδομάδα δούλευε με τον Παπαστεργιανό στο κέντρο και ενώ τον δήλωσε ως βασικό τελικά προτίμησε τον Οικονομόπουλο, χωρίς ως τώρα να έχει βγει προς τα έξω ο λόγος για τον οποίο πήρε αυτή την απόφαση. Με σκαμπανεβάσματα από την αρχή μέχρι το τέλος η ομάδα μας. Από την μια έδειχνε ανήμπορη να πλησιάσει την αντίπαλη εστία και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για γκολ και ξαφνικά παρουσίαζε κάποια εκρηκτικά δεκάλεπτα που έδειχνε ότι αργά ή γρήγορα θα έφτανε σε κάποιο τέρμα όπως και έγινε στο 28'. Μάλιστα λίγο μετά την επίτευξη του πρώτου γκολ αγγίξαμε και το 2-0 αλλά χωρίς επιτυχία. Επειδή όμως η πληγή αυτής της ομάδος που είναι η κακή αμυντική λειτουργία παραμένει ανοιχτή μια κακή συνεννόηση στην άμυνα σε μια φάση που δεν μύριζε γκολ έφερε το 1-1. Όλα τα υπόλοιπα ήταν διαδικαστικά γιατί θα έπρεπε η ομάδα να ξεπεράσει κατά πολύ τις δυνατότητες της για να πετύχει 2 γκολ στο υπόλοιπο διάστημα μέχρι την λήξη μιας και όπως ήταν αναμενόμενο οι παίκτες της Καλλιθέας με κάθε ευκαιρία έκαναν τους τραυματίες και έκοβαν τον ρυθμό του αγώνα. Όσο αφορά την απόδοση των παικτών μας δεν πιστεύω ότι κάποιος υστέρησε σημαντικά ούτε ότι μπορούσαν να κάνουν κάτι παραπάνω. Αυτές ήταν οι επιλογές του Αλκαράθ, αυτές είναι οι δυνατότητες τους, αυτά είναι τα αποτελέσματα που φέρνουν. Ίσως μόνο ο Καζναφέρης να ήταν πολύ κατώτερος των δυνατοτήτων του όπως είναι στα περισσότερα φετινά παιχνίδια. Με τον Αγγελούδη να είναι η μοναδική αλλαγή στο 59', τον Παπαστεργιαννό ξαφνικά εκτός πλάνων, τους Αγκάνθο και Κανούλα τραυματίες και τον Γκέσιο εκτός αποστολής για ανεξήγητους λόγους σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας αγωνίστηκε για αρκετά μεγάλο διάστημα με παίκτη παραπάνω ο Ισπανός προπονητής δεν μπόρεσε να βοηθήσει από τον πάγκο.
Πιο λυπηρό από τον αποκλεισμό είναι η αντίδραση του κόσμου με την ευρεία μάζα από όσους ήρθαν στο γήπεδο να δείχνουν πριν καν την ολοκλήρωση των 90' συμβιβασμένοι με το τελικό αποτέλεσμα. Τραγούδια στην κερκίδα, "ΑΡΗ Θυμήσου μια ζωή μαζί σου" και όλα καλά... Στους ίδιους ρυθμούς και ο Αλκαράθ που όπως "εύστοχα" είπε δεν είναι κάτι το περίεργο ομάδα της πρώτης κατηγορίας να αποκλείεται από ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας. Φυσικά και ο κ.Ψηφίδης δεν νομίζω να δυσαρεστήθηκε και αφού έδωσε τα δημόσια συγχαρητήρια τις προηγούμενες ημέρες στον Α.Ζαμπέτα για τις πολύτιμες υπηρεσίες του ίσως να ετοιμάσει και μια τιμητική πλακέτα για τον Αλκαράθ για την πορεία του στο κύπελλο Ελλάδος. Τι και αν από τον τρόπο που διαχειρίστηκε ο προπονητής τα παιχνίδια αυτά με την Καλλιθέα χάθηκαν γύρω στα 100.000 ζεστά ευρουλάκια από το παιχνίδι με τον συμπολίτη στην επόμενη φάση. Όλα θα πάνε καλά! Τώρα βέβαια καλό είναι να ξεκαθαρίσει και το θέμα των μεταγραφών μιας και ο Αλκαράθ στην συνέντευξη τύπου ήταν ξεκάθαρος ότι αν δεν γίνουν αρκετές μεταγραφές σε όλες τις γραμμές η προβληματική εικόνα της ομάδος μας θα συνεχιστεί....
ΥΓ. Χρόνια πολλά σε όλους και καλές γιορτές!
ΥΓ2. Εύχομαι ο Άγιος Βασίλης να φέρει σε όλους μας ένα μεγάλο κιτρινόμαυρο ξυπνητήρι!